Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı düzenlenebilir. Beynin bu tür hasarları görme kapasitesini kısıtlayabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece beyin merkezine ileten sensörler gibidir. Beynimizde kullandığımız görüntü işleme kısımlar, sembolleri işlemek için kullanılır. Biraz ağır kirli veya bozukluk görme işlemine engel olabilir. Bu nedenle, beyin fonksiyonlarındaki bozukluk görüntüleri anlamlandırmayı engelliyor, görme kaybı gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç hastası olan kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar neden bazı görme alanlarının kapanmasına sebep olabilir. Beynin bu alanlara ulaşımın engellenmesi görme alanının büyük bölümünde karanlık gerçek dışı neden olabilir. Sonuç olarak, gözlerin sağlıklı olup olmaması hiçbir önemi olmayan bir kişisel durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu hasar neticesi, görüntüler görsel hatalar ve ciddi gelişebilir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı çok küçük olmayan alanlar, kazananların dışında düşme tehlikeleri beraberinde getirebilir. Kişiler, görmedikleri eksik görüntüleri sadece fark edemeyebilir düşebilirler. enteresan olan ise, beyin bu duruma gelişen hasarları sebebiyle bir görme alanı bozuk şeklindedir. Özde belirtilen, bir kişi yemeğini sadece görebike kısmını tüketir. İşte bu en ilginç örneği, Anton Sendromu olarak bir psikolojik durumdur. Nörolojik soruna sıkça tedbir görülür, hastaların gördüklerini doğru inanmak istediği gibi düşüncesine çok zordur. Bu ilginç düzenek, dünyaya bakış anlayışımızı etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda meydana gelen bozukluklar, var olmayan nesnelerin, görünen ve geometrik şekillerin görülmesine neden olabilir. Bunun ölçüt, görsel sanrı sonucudur ile genellikle görme kaybı ile kendini gösterir. Sinirsel yapılar dışarıdan gereksiz sensör uyarısı ulaşmadığında, zihin depolarını kullanmaya işler başlar. Bitiş olarak, bilinç kaza yapan alanı, hayal gücü veya spontane üretilmiş sembolleriyle doldurmaya çalışır, bize yapay bir gerçeklik yaklaştırır. Bireyler bu|bu|n] görüntülerin genellikle sahte olduğunu fark edebildikleri halde fazla korku görebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel sanrı görünenleri kesinlikle psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. Beyin damar tıkanıklığı sonuçlarında, Parkinson veya ciddi beyin rahatsızlıkları dahil. Charles Bonnet Sendromu, görsel algının eksikliğine bağlı ortaya çıkan en bilinen beyin yaralanmasının bir örnektir. Görüş alanındaki çekilen nesnelerin sahte olmadığını zihin ve düşünebilirler. Bu bağlamda, vizüel bozukluk görüntüleri gören hastaların, psikiyatrik etiketler yerine, uzman beyin değerlendirmeleri yaptırmaları hayati öneme sahiptir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, hayati adımların atılmasını zorunludur. Hastaların zamanda kontrol edilmesi, sinir sisteminin esas sağ kalan nöronları desteklenerek kaybedilen işlevleri tekrar kazanmayı destek olabilir. Verilen kişiye özel göz hareketleri ve planlı eğitimler, hastaların görme alanlarını daha verimli fark etmelerine yardımcı olur. Bu rehabilitasyonlar, kullanıcıların sosyalleşmelerini dikkatle fark etmeyi edindirmesini destek verir, kazalara karşı artabilir. Bu süreç sayesinde, uygulayanlar birlikte bağımsız yaşamlarını başarılı olabilir.